Weet je de molariteit van een oplossing niet, dan kun je die bepalen met een zuur-basetitratie. Je laat een afgemeten volume van de onbekende oplossing precies volledig reageren met een oplossing waarvan je de molariteit wél weet. Uit het volume dat je nodig hebt, reken je de onbekende molariteit uit.
20 min
Na deze les kun je
uitleggen wat het equivalentiepunt is en hoe je het zichtbaar maakt
een geschikte indicator kiezen met Binas 52A
uit titratiegegevens de molariteit van een oplossing berekenen
het juiste glaswerk kiezen: buret, volpipet en maatkolf
Dit weet je al
Zuur-basereacties (les 8.4a) en rekenen met c=n/V (les 8.2b).
Het equivalentiepunt
Bij een titratie van natronloog druppel je zoutzuur toe uit een buret. Zolang er nog base over is, blijft de oplossing basisch. Op het moment dat precies alle base heeft gereageerd, is de pH 7,00. Dat is het equivalentiepunt (of omslagpunt). Eén druppel zoutzuur meer en de pH daalt meteen sterk.
Zure en basische oplossingen zijn meestal kleurloos. Daarom voeg je een indicator toe. Kies een indicator met een omslagtraject rond de pH van het equivalentiepunt (Binas 52A). Voor een sterk zuur en een sterke base is dat bijvoorbeeld broomthymolblauw (omslagtraject 6,0–7,6). Je stopt met druppelen als de kleur verandert.
De pH tijdens de titratie van 10,00 mL natronloog met 0,1050 M zoutzuur. Bij het equivalentiepunt (oranje) daalt de pH sterk en valt hij door het omslagtraject van broomthymolblauw (blauwe band).
Rekenen aan een titratie
Geef de vergelijking van de reactie tijdens de titratie.
Bereken het aantal mol van de bekende stof uit de molariteit en het volume.
Gebruik de molverhouding uit de vergelijking: zoveel mol van de onbekende stof was er.
Reken om naar mol per liter van de onbekende oplossing.
Stap 2 tot en met 4 kun je doen met verhoudingstabellen (kruislings vermenigvuldigen) of direct met de formules.
Je titreert 10,00 mL natronloog met 0,1050 M zoutzuur. Bij het equivalentiepunt heb je 13,36 mL zoutzuur toegevoegd. Bereken de molariteit van de natronloog.
De reactie tijdens de titratie:
H+(aq)+OH−(aq)→H2O(l)
Mol H⁺ in 13,36 mL zoutzuur (0,1050 mol per 1000 mL):
Vier significante cijfers, want alle gegevens hebben er vier: 0,1403 M.
✎Voorbeeld: een andere molverhouding
Je titreert 20,00 mL natronloog met 0,0500 M zwavelzuur (H₂SO₄ is een sterk zuur dat 2 H⁺ afstaat). Er is 22,64 mL nodig. Bereken de molariteit van de natronloog.
Titreren is een kwantitatieve analyse: je bepaalt een hoeveelheid. Daarom gebruik je nauwkeurig glaswerk.
glaswerk
waarvoor
volpipet
een vast volume precies afmeten en overbrengen, bijvoorbeeld 10,00 of 25,00 mL
buret
de oplossing toedruppelen en het toegevoegde volume nauwkeurig aflezen (tot 50,00 mL)
maatkolf
een oplossing maken of verdunnen tot een precies bekend volume
maatcilinder
minder nauwkeurig; voor volumes die niet precies hoeven
De streepjes op een bekerglas of erlenmeyer zijn alleen een grove aanduiding: daar meet je geen volume mee af.
!Milliliter en liter
Reken volumes uit de buret en de pipet om naar liter voordat je n=c⋅V gebruikt: 13,36 mL = 0,01336 L.
≈Waarom verdunnen met een maatkolf
Is de onbekende oplossing zo geconcentreerd dat je meer dan één buret (50 mL) nodig zou hebben, dan verdun je hem eerst precies in een maatkolf. Bij de berekening vermenigvuldig je de gevonden molariteit daarna weer met de verdunningsfactor.
Even controleren
Snap je het?
Wat is het equivalentiepunt?
Het punt waarop het zuur en de base precies volledig met elkaar hebben gereageerd. Je maakt het zichtbaar met een indicator.
Voor het titreren van 25,00 mL natronloog is 18,45 mL 0,1000 M zoutzuur nodig. Bereken de molariteit van de natronloog.